33677-740x431குணச்சித்திர நடிகரான டெல்லி கணேஷுக்கு தன் மகன் மகாவை ஹீரோவாக்கிப் பார்க்க ஆசை.

மூணு கோடி செலவு செய்து என்னுள் ஆயிரம் என்ற படத்தை சொந்தமாக தயாரித்து, தன் மகனை கதாநாயகனாக அறிமுகப்படுத்தினார்.

படம் தயாராகி தியேட்டர்கள் கிடைக்காததினால் பல மாதங்களாகியும் வெளிவராமலே முடங்கிக் கிடந்தது.

பிறகு ஒரு வழியாக கடந்த 22 ஆம் தேதி வெளியானது.

படம் சுமார்தான்.

வெற்றிப்படத்தைத் தயாரித்தவருக்கே வேட்டி கூட மிஞ்சாது.

சுமாரான படத்தைத் தயாரித்த டெல்லி கணேஷுக்கு மட்டும் என்ன கிடைத்திருக்கும்?

மூணு கோடி செலவு செய்த டெல்லி கணேஷுக்கு கடைசியில் மூணு லட்சம் கூட தேறவில்லை என்பதுதான் சோகம்.

தன் வேதனையைச் சொல்லி புலம்பியிருக்கிறார் டெல்லி கணேஷ்.

அவரது பேச்சு வாட்ஸ்அப்பில் பரவி வருகிறது.

“நான் நடிகர் டெல்லி கணேஷ் பேசுகிறேன்.

என்னுள் ஆயிரம் என்ற படத்தை எடுத்து எப்படியோ ரிலீஸ் செய்துவிட்ட, ஒரு தயாரிப்பாளர். ரொம்ப சிரமம். யாருமே மதிக்க மாட்டேங்கறாங்க.

ஒரு இந்திப் படம், ஒரு தெலுங்குப் படம், ஒரு இங்கிலீஷ் கார்ட்டூன் படம் இதுக்கெல்லாம் முக்கியத்துவம் குடுக்கறாங்க.

தமிழ் வாழ்க, தமிழன் என்று சொல்லடா.. புண்ணாக்கு புடலங்கான்னு சொல்றாங்க. ஆனா தமிழ்நாட்டுல தமிழ்ப்படங்களுக்கு ஒரு ஷோ குடுக்க மாட்டேங்கறாங்க.

அந்த இந்திப் படத்தையும், இங்கிலீஷ் படத்தையும் மத்தியானம் ஒரு மணிக்குப் போட்டா ஒண்ணும் குடிமுழுகிப் போறதில்ல. பார்ப்பாங்க. ஆனா நம்ம படத்த ஒரு மணிக்குப் போட்டா ஒரு பய வரமாட்டேங்கறான்.

சார்.. மூணு மணி ஷோ இல்லையா சார்.. ஆறு மணி ஷோ இல்லையா சார் அப்டின்னு கேட்கறாங்க.

ரொம்ப மோசம்.. திருச்சில எல்லாம் என் படம் ரிலீஸ் ஆகவே இல்லை.

கோயமுத்தூர்ல ஒரு தியேட்டர்ல.. எங்கயோ ஓரத்துல இருக்கற தியேட்டர்ல ஓடுது.

திருநெல்வேலில எங்கயோ கொடுத்திருக்காங்க. அதுவும் ஒரு ஷோ. ஏ.ஸி. இல்ல. இந்த வெயில்ல சாகறாங்க அங்க உட்கார்ந்து. ஒரு பய போமாட்டேங்கறான். ‘உங்களுக்காகத்தான் போனேன் சார். இல்லேன்னா அந்த தியேட்டருக்கு மனுஷன் போகமாட்டான்’ங்கறாங்க. அப்டி ஒரு தியேட்டர்.

இந்த மாதிரி ஒன்றரை மணிக்கு வர்ற படங்களெல்லாம்.. உப்புமா கம்பெனின்னு சொல்வாங்க சார் அப்டின்னு வாசல்ல ப்ளாக்ல டிக்கெட் விக்கற பய என்ன சொல்றான்.

நம்ம மூணு கோடி ரூவா போட்டு திறமையான டெக்னிஷியன்லாம் வெச்சு க்வாலிட்டியா படம் எடுத்தா, ஒன்னரை மணிக்கு ரிலீஸ் ஆகறதால உப்புமா கம்பெனின்னு சொல்லுவாங்களாம். அதுவும் யாரு சொல்றா. ப்ளாக்ல டிக்கெட் விக்கறவன் சொல்றான்.

எல்லாருக்கும் எல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கு..

நமக்குத்தான் ஒரு எழவும் தெரிய மாட்டேங்குது.. யாரும் சொல்லவும் மாட்டேங்கறாங்க.

என்ன பண்றது.. யார்கிட்ட போய்க் கேட்கறது..

ஒண்ணாந்தேதி வந்தா, ‘ஐயயோ.. ஒண்ணாந்தேதி வராதீங்க.

எட்டாம் தேதி.. அய்யயோ எட்டாம் தேதி நெறைய படம் வருது… பக்கத்துலயே வராதீங்க..

பதினாலு.. ஐயோ போச்சு தெறி வருது..

இருபத்து இரண்டு.. ம்ம்ம். பாக்கலாம்… எப்படி போனாலும் உங்களுக்கு வர்ற கூட்டம் வரும் அப்டின்னு சொல்லி ஆரம்பிச்சு..

இப்ப எல்லாரும் என்ன சொல்றாங்க.. 29 வந்திருக்கணும் சார்.. நீங்க ஏன் 22ல வர்றீங்கன்னு..

மொத்தத்துல என்னமோ பைத்தியக்காரன் மாதிரி ஆக்கிடறாங்க..

சரி போகட்டும்.. ஏதோ நம்ம ஒரு படம் எடுத்தோம்.. நெறைய கத்துக்கிட்டேன்.

இத்தன வருஷத்துல நான் கத்துக்காத விஷயங்கள்லாம் இப்ப கத்துகிட்டேன்.

‘நண்பரும் பகைபோல் தெரியும்.. அது நாள்படப் நாள்படப்புரியும்’ அப்டிங்கற பாட்டுதான் ஞாபகத்துக்கு வருது.. பார்ப்போம்!

எல்லாரும் சேர்ந்து என்ன முடிவெடுக்கணும்னு தெரியாதபடி.. எதாவது கொஞ்சம் சம்பாதிச்சா முடிவெடுக்க உட்காரலாம்.

சம்பாத்யமே இல்லாம மூணு கோடி போட்டு மூணு லட்சம் சம்பாதிச்சா (விரக்தியாகச் சிரிக்கிறார்) என்ன முடிவெடுக்க வருவா?

பார்ப்போம். தொடர்பிலிருப்போம். ஆவன செய்வோம். நன்றி”

தான் தயாரித்த என்னுள் ஆயிரம் படத்தை வெளியிட தியேட்டர்கள் கிடைக்காத வேதனையை, விரக்தியை, ஆதங்கத்தைக் கொட்டித் தீர்த்திருக்கிறார் டெல்லி கணேஷ்.

 

டெல்லி கணேஷின் வேதனைப் பேச்சைக் கேட்க க்ளிக் பண்ணுங்கள்…

Comments

comments