vaanga-cinema-edukkalam-1728x800_cசினிமா: உலகத் தமிழர்களின் தவிர்க்க முடியாத வார்த்தை.

சினிமா எடுக்கலாமா? : உலகத் தமிழ் பணக்காரர்கள் தவிர்க்க முடியாத கேள்வி.

நீங்கள் சினி இன்டஸ்ட்ரியில் இல்லாவிட்டாலும் வசதியானவராக இருந்தால், பிரபலமாய் இருந்தால் எங்காவது ஓரிடத்தில் யாராவது ஒரு நபர் உங்களிடம் கட்டாயம் இந்தக் கேள்வியை முன் வைத்திருப்பார். ‘சார் எங்கிட்ட ஒரு அருமையான கதை இருக்கு…உங்களுக்கு சினிமா எடுக்க இன்டரஸ்ட் இருக்கா?’

அந்த சார்-க்கு பதிலாக.. மச்சி, நண்பா, அய்யா என்ற எதாவது ஒன்றை போட்டுக்கொள்ளுங்கள்..ஆனால் கட்டாயம் இந்தக் கேள்வியை நீங்கள் கடந்துவந்தே இருப்பீர்கள். அப்படி இல்லையென்றால் நீங்கள் அந்த அளவுக்கு பணக்காரர் இல்லை.. அல்லது அது வெளியே தெரியவில்லை என்று அர்த்தம்.

ஆரம்ப கால தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் சினிமா எடுப்பது என்பது எல்லா பணக்காரர்களாலும் முடியாது. அது ஒரு க்ளோஸ்டு இன்டஸ்ட்ரியாக இருந்தது. உள்ளே வருவதே பெரிய சாதனையாக இருக்கும். ஆனால் தற்போதெல்லாம் யாரு வேண்டுமானாலும் வந்து படம் எடுத்துவிடலாம் என்ற நிலை வந்துவிட்டது. மேலும் அவ்வளவு பணக்காரராய் இருக்க வேண்டியதும் அவசியம் இல்லை.

கடந்த சில வருடங்களாய் தயாரிக்கப்படும் தமிழ் படங்களின் எண்ணிக்கையே அதற்கு சாட்சி..

5 வருடங்களுக்கு முன்பு வருசத்துக்கு கிட்டத்தட்ட 100, 120 என ஆரம்பிக்க படங்களின் எண்ணிக்கை இன்று 350, 400 தொட்டுவிட்டது. அதில் 90 சதவீதம் புதிய தயாரிப்பாளர்கள் தான். ஆக தமிழ் சினிமாவிற்கு சராசரியாய் தினமும் ஒரு தயாரிப்பளார் வந்துகொண்டிருக்கிறார். தமிழகத்தின் ஏதாவது ஒரு ஊரிலிருந்து தான் அவர் வருகிறார். அவர் உங்களுக்கு பக்கத்து ஊராய் அல்லது உங்கள் ஊரிலிருந்து வந்தவராகவும் இருக்கலாம்…நாளை அது நீங்களாகவும் இருக்கலாம்.

ஆனாலும் ஒருவர் சினிமா எடுக்க போகிறார் என்றால் அவரது குடும்பத்தில் கிட்டத்தட்ட அனைவருக்கும் வயிறு கலங்கத்தான் செய்கிறது. வயிற்றில் நெருப்பைக் கட்டிக்கொண்டு தான் அந்த சினிமா எடுத்து முடியும் காலகட்டத்தை கடக்கின்றனர். அதன்பின் படம் வெளிவந்து அந்த நெருப்பு மொத்தமாய் எல்லாவற்றையும் கபளீகரம் செய்து அழித்துவிடலாம்.அல்லது அடங்கி கனலாய் புகைந்துகொண்டிருக்கலாம்.அல்லது உங்களின் வாழ்க்கையையே புரட்டிப்போட்டு பிரபலமாக்கிவிடலாம். ஆனால் சினிமா எடுக்கும் அனுபவம் என்பது அந்த முதல் தயாரிப்பாளருக்கும், அவரது நலம் விரும்பிகள் அனைவுருக்கும் ஒரு கரணம் தப்பினால் மரணம் அனுபவமாய் தான் இருக்கிறது. அதற்கு காரணம் என்ன என்று பெரிதாய் விளக்கம் கொடுக்க வேண்டியதில்லை.

400 படங்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டாலும் சுமார் 120 படங்கள் தான் ரிலீஸ் ஆகும். அவற்றிலும் 10-12 படங்கள் தான் ஹிட் ஆகி லாபம் சம்பாதிக்கும்.


என்ன காரணம்? சினிமா தயாரிப்பு என்பது வெறும் சூதாட்டமா? ஒரு படம் ஜெயித்தாலும் அடுத்து படம் கவிழ்த்துவிடுமா?

சினிமாவை ஒரு முறையான தொழிலாய் செய்ய முடியாதா? மற்ற தொழில்களை போல சினிமாவிலும் சரியாய், திட்டமிட்டு செய்து தொடர்ந்து லாபகரமாய் நடத்த முடியாதா? முடியும்.. சிலர் நடத்தியிருக்கிறார்கள். ஜெயித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பிறகு ஏன் பெரும்பாலானவர்கள் தோற்றுக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்?

ஒரு விசயம் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.. சினிமா தயாரிப்பைப்பற்றி எத்தனை விதமான நெகடிவ் கருத்துக்கள் இருந்தாலும் அது எந்த விதத்திலும் புதிதாய் சினிமா தயாரிக்க வருபவர்களை தடுத்துவிடவில்லை. போன வருடம் 250 பேர் புதிய தயாரிப்பாளர்கள் என்றால் இந்த வருடம் அது 350 பேராக கூடத்தான் செய்கிறது. அடுத்த வருடம் அது இன்னும் அதிகமாகி 500 ஆகத்தான் செய்யும். இப்படித்தான் கடந்த பல வருடங்களாய் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.

அதுதான் சினிமாவின் பலம். சினிமாவின் மீது வரும் மோகம், ஆசை, காதல், பித்து என்ன வார்த்தையாய் இருந்தாலும் அது மிகச்சக்தி வாய்ந்தது.

ஆகவே இந்த தொடரில் புதிதாய் படம் தயாரிக்க வருபவர்களை பற்றி ஃபோகஸ் செய்யப்போகிறோம். (பழைய தயாரிப்பாளர்கள் நமக்கு ஆயிரம் பாடம் எடுப்பார்கள் என்பது வேறு விசயம்) பல புதிய தயாரிப்பாளர்களை சந்தித்து அவர்களின் அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொள்ள போகிறோம். படம் தயாரிப்பதில் ஏன் இந்த அளவுக்கு குழப்பமும், சிக்கல்களும் என விவாதிக்கப்போகிறோம்.

பொதுவாய் சொன்னால் பெரும்பாலான புதுமுக தயாரிப்பாளர்கள் நஷ்டம் அடைவதற்கு முதலும் முக்கியமுமான காரணம் அவர்களின் அறியாமையும், அலட்சியமுமே. ஒரு 15 ஆயிரம் ரூபாய் டிவி வாங்கும் போது நாம் எத்தனை கேள்விகள் கேட்கிறோம்? எத்தனை கடைகள் ஏறி இறங்குகிறோம்? சோனியா, சாம்சங்கா,வீடியோகானா, ஓனிடாவா என எத்தனை பரிசீலனை செய்கிறோம்? ஆனால் சில கோடிகளை முதலீடு செய்ய வரும் சினிமா தயாரிப்பாளர்கள் எந்த அளவுக்கு சரியான கேள்விகளை தனக்குத்தானே கேட்டுக்கொள்கிறார்கள்?

இதைப் பற்றி விரிவாய் அடுத்த அத்தியாயத்தில் பார்ப்போம்.

 

நன்றி : முஹம்மது எ.கே. ஜிலானி

Comments

comments